سرخ و شاخه‌هاى آن از لؤلؤ سفيد و بيخ آن از سيم سفيد در زمين مشك اذفر فرو شده ؛ تا چنان بديدم و بشناختم كه گويى درج و غرف و انهار و اشجار و قصور و منازل آن بهتر شناسم كه اين مسجد كه سالهاست كه اينجا تردّد و مدخل و مخرج دارم . و جوى آب سپيدتر از شير و شيرينتر از عسل ، ريگ آن درّ و مرجان و گل آن مشك اذفر ، مادّت او از تسنيم كه از زير عرش بيرون مىآيد و از آنجا منبعث مىشود و آن آب مذكور است كه : « إِنَّا أَعْطَيْناكَ الْكَوْثَرَ » « 1 » و اين چشمه‌اى است كه : « عَيْناً يَشْرَبُ بِها عِبادُ اللَّهِ » . « 2 » و درخت طوبا را ديدم با جملهء ميوه‌ها كه در آسمان و زمين باشد همه در وى مختلف به الوان و طعوم و روايح كه كسى مثل آن نديده و نشنيده و در بهشت نيكوتر از وى به شكل و اغصان وى درختى ديگر نبود . فى قوله تعالى : « طُوبى لَهُمْ وَ حُسْنُ مَآبٍ » « 3 » و فرداى قيامت زير آن طوبا سايبان امّت محمّد ( صلعم ) خواهد بودن . در بهشت آن ديدم كه لا عين رأت و لا اذن سمعت و لا خطر على قلب بشر . جمله به انتظار صاحبش معدّ و مهيّاست . من گفتم : « لِمِثْلِ هذا فَلْيَعْمَلِ الْعامِلُونَ » . « 4 » و همچنين دوزخ ديدم با ماران و كژدمان و سلاسل و اغلال خورندگان مال يتيم كه لبهاى ايشان به مقراض مىبريدند و سنگهاى آتشين در دهان ايشان مىنهادند و به زير بيرون مىافتاد ؛ لقوله تعالى : « الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى ظُلْماً إِنَّما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ ناراً » . « 5 » و رباخوارگان ديدم كه

--> ( 1 ) - كوثر ( 108 ) / 1 . ( 2 ) - دهر ( 76 ) / 6 . ( 3 ) - رعد ( 13 ) / 29 . ( 4 ) - صافّات ( 37 ) / 61 . ( 5 ) - نساء ( 4 ) / 10 .